Wat is het verschil tussen eenzaamheid en alleen zijn? Iemand die eenzaam is, kent een gevoel van gemis, van te kort van iets waarvan het sociaal geconstrueerde beeld van de werkelijkheid dat de samenleving ons voorspiegelt ons doet geloven dat we er recht op hebben. De solitair daarentegen staat op zichzelf, zoekt niet naar bevestiging binnen de samenleving maar heeft de blik op iets groters, voorbij die samenleving.
Eve Baker, voormalig redacteur / correspondent
Een solitair is iemand die kiest voor een leven los van de waan van de dag die een samenleving in zijn greep kan hebben. Traditioneel gezien gaat het dan over iemand met een religieuze overtuiging, monastieke roeping van welk geloof dan ook, of over iemand die in totale afzondering op zichzelf leeft. Tegenwoordig is dat lang niet altijd het geval.
Hoewel we sociale wezens en onderling afhankelijk zijn, kan er tevens een groot verlangen zijn naar dat wat ons ten diepste drijft en ons allemaal draagt – wat universeel is en zich op een unieke manier door ons heen uitdrukt. Alleen-zijn is tijd maken om daadwerkelijk alleen te zijn, stil en verstild, je niet fixeren op de wirwar van het gewoontedenken en luisteren naar de diepe innerlijke stilte. In dit alleen-zijn ben je, hoe paradoxaal het misschien ook klinkt – verbonden met de hele mensheid en al het leven op de planeet. Het hart van de werkelijkheid.
De solitair is niet noodzakelijk iemand die zich uit de samenleving terugtrekt, maar iemand die vanuit een onthechte houding naar de instituties van de samenleving kan kijken.
Eve Baker
Velen noemen deze werkelijkheid God. Een Fellowship lid zei het zo: ‘Het Mysterie dat sommigen van ons God noemen’. Het Mysterie is wat ons trekt, wat we ten diepste ook kennen ook al is het onkenbaar. Sommigen zouden dit diepe verlangen misschien omschrijven als een zoektocht naar Eenheid, ons ware Zelf of Boeddhanatuur. We zoeken naar de zin van het leven, inzicht in het lijden in ons leven en in de schijnbaar chaotische wereld in al haar diversiteit en uitwassen.
Maar hoe leven we dit innerlijk alleen-zijn?
De Fellowship is een losjes samengestelde, internationale verzameling van mensen die zich bezig houden met, reflecteren en/of mediteren op dit soort vragen. Mensen die God, innerlijke vrede, innerlijke stilte en innerlijke eenvoud proberen te vinden; die erin verblijven en ervanuit (proberen te) handelen in hun dagelijks leven. Mogelijk zijn de nieuwsbrieven en eventuele onderlinge correspondentie een leidraad of inspiratiebron voor deze manier van leven, of zorgen ze voor een verdere verdieping.
De Fellowship staat open voor alle geloven en voor mensen zonder geloof. Er zijn geen groepsbijeenkomsten of Fellowshipretraites. Leden en geassocieerde leden ontvangen drie digitale nieuwsbrieven per jaar.
We maken bewust tijd en ruimte voor gebed, meditatie, lezen, reflectie en aanbidding om God daarin te kunnen ontmoeten.
Peter Edwards, founder
